روشنگری
يادبگير، ساده‌ترين چيزها را براي آنان كه بخواهند يادبگيرند هرگز دير نيست

آن که رفت

 

روي شيشه‌ها

     شب است و

            برف.

امتدادِ درخششِ ريل‌ها در دلِ تاريکي

جدايي‌هاي پايدار را به ياد مي‌آورد.

 

در سالنِ درجه سه ايستگاه

دخترکي خردسال

              با پاهايي برهنه

                  و چارقدي سياه

                      به خواب مي‌رود.

                           من، پَرسه مي‌زنم ...

شب

و برف

روي پنجره‌هاست.

در سالن ترانه‌اي مي‌خوانند.

اين محبوب‌ترين ترانه‌ي برادري بود که رفت.

محبوب‌ترين ترانه ...

محبوب‌ترين ...

محبوب‌ ...

به چشم‌هايم نگاه نکنيد برادران

گريه از درونم مي‌جوشد ... 

 

امتدادِ درخششِ ريل‌ها در دلِ تاريکي

جدايي‌هاي پايدار را به ياد مي‌آورد.

در سالنِ درجه سه ايستگاه

دخترکي خردسال

              با پاهايي برهنه

                  و چارقدي سياه

                      به خواب مي‌رود.

                           من، پَرسه مي‌زنم ...

شب

و برف

روي پنجره‌هاست.

در سالن ترانه‌اي مي‌خوانند!...

                                                                                          1933

تاريکي صبح، ناظم حکمت، ترجمه پروين همتي ص114 نشر دنياي نو، 1383





تاریخ: پنج‌شنبه 17 اسفند 1391
ارسال توسط amokhtan

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید