روشنگری
يادبگير، ساده‌ترين چيزها را براي آنان كه بخواهند يادبگيرند هرگز دير نيست

عجيب‌ترين مخلوقِ جهان

 هم‌چون عقربي برادرم،  

هم‌چون عقرب، در تاريکي خوفناک.

هم‌چون گنجشکي برادرم،  

هم‌چون گنجشک، در تلاش و اضطراب.

 هم‌چون صدفي برادرم،  

هم‌چون صدف، سر بسته و آسوده.

 هم‌چون دهانه‌ي آتشفشاني خاموش

                         سهمناک و هراسناکي برادرم.

و بدبختانه،

     نه يک،

        نه پنج،

        که بيش از صدها ميليوني تو.

هم‌چون گوسفندي برادرم،

       تا مال‌فروشِ پوستين پوش

      چوب‌دستي‌اش را بلند کند

تو، گلّه‌وار

      مغرورانه به سوي مسلخ مي‌شتابي.

عجيب‌ترين مخلوقِ جهاني تو،

حتا عجيب‌تر از ماهي دريا

که نمي‌داند دريا،

         چگونه دريا شد.

و دوامِ اين ظلم در جهان

                  تنها با ياري توست.

و اگر گرسنه‌ايم، خسته‌ايم، و غرق در خون

براي بخشيدنِ شيره‌ي تن و جان‌مان،

          هم‌چون انگور پاکوب مي‌شويم

                       گناه از توست،

        و گرچه زبانم قاصر است، امّا

       گناهِ تو بيش از همه است،

             بيش از همه،

عزيز من، برادرم!

                                                                     1947

تاريکي صبح، ناظم حکمت، ترجمه پروين همتي ص178 نشر دنياي نو، 1383





تاریخ: جمعه 10 خرداد 1392
ارسال توسط امید

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران